کووید-۱۹ و پیامدهای ویروس کرونا بر کسب و کار

شیوع کروناویروس قبل از هر چیز یک فاجعه انسانی است و صدها هزار نفر را تحت تأثیر قرار داده است. همچنین پیادمدهای این ویروس تأثیر فزاینده ای بر اقتصاد جهانی و کسب و کارهای خرد و کلان دارد. این مقاله با هدف ارائه چشم انداز به رهبران و مدیران کسب و کار چالش ها و پیامدهای ویروس کرونا بر تجارت و شرکت ها صورت گرفته است.

شیوع این بیماری به سرعت در حال رشد است و برخی از دیدگاه های این مقاله ممکن است در طول زمان تغییر کند. این مقاله چشم انداز ما را از ۹ مارس ۲۰۲۰ نشان می دهد. ما با تکامل شیوع، مرتباً آن را به روز خواهیم کرد.

کووید-۱۹: یادداشت مختصر، ۹ مارس ۲۰۲۰

طیف وسیعی از نتایج ممکن است اتفاق بیافتد در نتیجه تصمیم گیرندگان نباید بدترین حالت را فرض کنند.

کمتر از ده هفته از زمانی که چین خبر وجود ویروس جدید را به سازمان بهداشت جهانی اعلام کرده است نگذشته است. این ویروس که اکنون با نام SARS-CoV-2 شناخته می شود و باعث بیماری کووید-۱۹ می شود، به سرعت در شهر ووهان و در سراسر چین گسترش یافت. این کشور با بیش از ۸۰،۰۰۰ مورد و بیش از ۳۰۰۰ کشته، یک چالش عمیق انسانی را تجربه کرده است. کووید-۱۹ به سرعت فراتر از مرزهای چین پیشرفت کرد. چهار نقطه انتقال بزرگ دیگر هم اکنون در سرتاسر جهان به وجود آمده است: شرق آسیا (به ویژه کره جنوبی با بیش از ۷۰۰۰ مورد ، همچنین سنگاپور و ژاپن) ، خاورمیانه (با محوریت ایران ، با بیش از ۶۵۰۰ مورد) ، اروپا ( به ویژه منطقه لومباردی در شمال ایتالیا ، با بیش از ۷،۳۰۰ مورد ، اما با انتقال گسترده در سراسر قاره) ، و ایالات متحده آمریکا با بیش از ۲۰۰ مورد. هریک از این مناطق انتقال در منطقه ای به وجود آمده است که هر روز میلیون ها نفر به دلایل اجتماعی و اقتصادی به مسافرت می روند و جلوگیری از شیوع این بیماری را دشوار می کند. علاوه بر این مجموعه های بزرگ، بسیاری از کشورهای دیگر نیز تحت تأثیر قرار گرفته اند. در تصویر ۱ آماری از پیشرفت فعلی این بیماری و تأثیر اقتصادی آن ارائه شده است.

 

مراحل بعدی شیوع کاملاً نامشخص است. از نظر ما، چیزی که از گرایش های انظار عمومی و سیاست گذاران و بازار قابل درک است این است که با یک بیماری همه گیر مواجهیم اما شاید مثبت نگرانه تر هم بتوان به آن نگریست. در این یادداشت مختصر، ما سعی می کنیم مواردی که از آن آگاهیم و همچنین مجهولات را مورد بررسی قرار دهیم و پیامدهای احتمالی هر دو مجموعه عوامل را تشخیص دهیم. سپس سه سناریوی اقتصادی بالقوه، برای نشان دادن طیف وسیعی از فرصت ها، بحث درمورد پیامدهای زنجیره تأمین شرکت ها و در آخر هفت قدم برای تجارت را ترسیم می کنیم.

چشم انداز ما مبتنی بر تجزیه و تحلیل ما از شرایط اضطراری گذشته و تخصص صنعت ما است. این تنها یک دیدگاه است. دیگران می توانستند همین مباحث را بررسی کنند و با دیدگاهی متفاوت ظاهر شوند. سناریوهای ما در میان بسیاری از احتمالات فعلا با این سه عنوان مطرح شوند. این چشم انداز از ۹ مارس ۲۰۲۰ برقرار است. ما با افزایش شیوع، مرتباً آن را به روز می کنیم.

آنچه می دانیم و آنچه را باید کشف کنیم

آنچه می دانیم: اپیدمیولوژیستها درمورد دو ویژگی کووید-۱۹ به طور کلی توافق دارند:

  • ویروس قابلیت انتقال بسیار بالایی دارد. تجربیات مشاهده شده و شواهد علمی در حال ظهور نشان می دهند که ویروس کووید-۱۹ به راحتی از فردی به فرد دیگر منتقل می شود. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای ایالات متحده تخمین می زند که تعداد تولید مثل ویروس (تعداد موارد اضافی که احتمالاً در اثر ابتلا به آن از مورد اولیه باشد) بین ۱.۶ تا ۲.۴ می باشد، و کووید-۱۹ را به طور قابل توجهی قابل انتقال تر از آنفولانزای فصلی (که تعداد تولید مثل آن ۱.۲ تا ۱.۴ تخمین زده شده است) می کند.

 

  • این ویروس به طور معمول در افراد مسن با شرایط زمینه ای تأثیر می گذارد. اپیدمیولوژیستهایی از جمله زونیو وو و جنیفر مک گوگان گزارشی از مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای چین را تجزیه و تحلیل کردند که در بیش از ۷۲۰۰۰ مورد بررسی شده و نتیجه گرفتند که میزان مرگ و میر بیماران ۸۰ ساله و مسن تر هفت برابر متوسط و سه تا چهار برابر میانگین بیماران است. در سایر گزارش ها نرخ مرگ و میر افراد زیر ۴۰ سال را ۰.۲٪ اعلام می کند.

 

آنچه را باید کشف کنیم: سه ویژگی ویروس کاملاً درک نشده است، اما متغیرهای کلیدی هستند که بر پیشرفت بیماری تأثیر می گذارد و سناریوهای اقتصادی را متحول می کنند:

  • میزان افرادی که علایمی خفیف تر دارند و هنوز کشف نشدند: ما می دانیم که افراد آلوده غالباً فقط علائم خفیفی نشان می دهند (یا اصلاً علائمی ندارند)، بنابراین سیستم های بهداشت عمومی به آسانی چنین مواردی را متوجه نمی شوند. به عنوان مثال، ۵۵ درصد از موارد موجود در کشتی مسافربری دایموند پرنسس علائم قابل توجهی را نشان ندادند (حتی مسافران میانسال و مسن تر). در نتیجه ما آمار دقیق ابتلا را نداریم.
  • فصلی بودن: تاکنون هیچ مدرکی در مورد فصلی بودن ویروس وجود ندارد (یعنی تمایل به فروکش کردن در نیمکره شمالی با پیشرفت بهار). کروناویروس در حیوانات همیشه فصلی نیستند اما از نظر تاریخی به دلایلی که کاملاً درک نشده اند در انسان چنین بوده است. در شیوع فعلی ، مناطقی گرمتر (مانند سنگاپور ، هند و آفریقا) هنوز شاهد انتشار گسترده و سریع بیماری نیستند.
  • انتقال بدون علامت: شواهدی در مورد اینکه آیا افراد بدون علامت می توانند ویروس را منتقل کنند، و با به عباریت در دوره ی نهفتگی، حامل ویرویس باشند. اگر انتقال بدون علامت عامل اصلی اپیدمی باشد، بنابراین اقدامات مختلف بهداشت عمومی لازم خواهد بود.

علیرغم این عوامل، ما دیده ایم که واکنش های بهداشتی قوی، مانند مواردی که در چین در خارج از هوبی و سنگاپور وجود دارد، می تواند به جلوگیری از ایجاد بیماری همه گیر کمک کند. اما باید دید که این عوامل چطور عمل خواهند کرد و آیا تأثیر مستقیمی خواهند داشت.

 

آثار اقتصادی کووید-۱۹

با توجه به تجزیه و تحلیلی که ما انجام دادیم، سه سناریوی اقتصادی گسترده ممکن است رخ دهد: بهبودی سریع، کندی رشد در سطح جهانی و رکود اقتصادی مبتنی بر همه گیری. در اینجا ، ما هر سه سناریو را تشریح می کنیم. ما معتقدیم که روایت بدبینی شایع (که به نظر می رسد هم بازارها و هم سیاست گذاران در پاسخ به ویروس از آن حمایت می کنند) احتمالا نتیجه ای خوش بینانه تر از تکامل کووید-۱۹ را در بر می گیرد.

بهبودی سریع

در این سناریو، با توجه به قابلیت انتقال بالای ویروس، تعداد موارد همچنان در حال رشد است. در حالی که این امر اجتناب ناپذیر باعث یک واکنش شدید عمومی و کاهش تقاضا می شود، سایر کشورها قادر به دستیابی به همان کنترل سریع دیده شده در چین هستند، به طوری که اوج نگرانی عمومی نسبتاً زود (طی یک یا دو هفته) به اوج خود می رسد. با توجه به میزان مرگ و میر کم در کودکان و بزرگسالان در سن کار هستند، ممکن است حتی با ادامه شیوع بیماری، سطح نگرانی شروع به فروکش کردن کند. بزرگسالان در سن کار در مورد والدین و دوستان مسن تر، همسایگان و همکاران خود نگران هستند و برای اطمینان اقداماتی را انجام می دهند. افراد مسن، به ویژه افراد با شرایط حساس، از بسیاری از فعالیتها عقب می کشند. اما بیشتر افراد خارج از مناطق انتقال بالا زندگی روزمره خود را ادامه می دهند.

این سناریو فرض می کند که افراد جوان به اندازه کافی تحت تأثیر قرار می گیرند تا برخی از عادت های روزانه را تغییر دهند (به عنوان مثال ، آنها مرتباً دست ها را شستشو می دهند) اما نه به اندازه ای که آنها را به حالت تلاش برای بقا سوق دهد و به سمت اموری مانند ماندن در خانه و نگه داشتن کودکان در منزل بروند که هزینه بالاتری دارند. یک عامل پیچیده، که هنوز مورد تجزیه و تحلیل قرار نگرفته است، این است که کارگران در اقتصادهای بیمار، ممکن است علی رغم درخواست های خود برای ماندن در خانه، همچنان به کار خود ادامه دهند تا مبادا درآمد خود را از دست دهند. این سناریو همچنین فرض می کند که ویروس فصلی است.

در این سناریو، مدل ما که با همکاری دانشکده ی اقتصاد آکسفورد توسعه یافته است نشان می دهد که رشد تولید ناخالص داخلی جهانی برای سال ۲۰۲۰ از برآورد مجموع قبلی در حدود ۲.۵ درصد به حدود ۲.۰ درصد می رسد. بزرگترین کاهش تولید ناخالص داخلی چین از رشد تقریبا ۶ درصدی به حدود ۴.۷ درصد است. کاهش رشد یک درصدی در تولید ناخالص داخلی برای آسیای شرقی و تا ۰.۵ درصد کاهش برای سایر اقتصادهای بزرگ جهان رخ می دهد. اقتصاد ایالات متحده تا پایان Q1 بهبود می یابد. در این مرحله ، چین بیشتر تولیدات کارخانه های خود را از سر می گیرد. اما اعتماد مصرف کننده ها تا پایان Q2 به طور کامل بهبود نمی یابد. این برآوردها، براساس سناریوی خاص است و نباید پیش بینی فرض شوند.

کند شدن جهانی

این سناریو فرض می کند که اکثر کشورها قادر به دستیابی به همان کنترل سریع که در چین اتفاق افتاد، نیستند. در اروپا و ایالات متحده، انتقال بسیار زیاد است اما به صورت محلی رخ می دهد، بخشی از آن به این دلیل است که افراد، شرکت ها و دولت ها اقدامات متقابل محکم (از جمله تعطیلی مدارس و لغو رویدادهای عمومی) انجام می دهند. برای ایالات متحده ، این سناریو بین ۱۰،۰۰۰ تا ۵۰۰،۰۰۰ مورد مبتلا در کل جمعیت فرض شده است. به این صورت که یک مرکز اصلی با ۴۰ تا ۵۰ درصد از کل موارد، دو یا سه مرکز کوچکتر با ۱۰ تا ۱۵ درصد از کل موارد و یک رشته ی بلند از شهرها با موارد انگشت شماری یا چند ده مورد را در بر می گیرد. این سناریو شاهد گسترش در برخی از مناطق آفریقا، هند و دیگر مناطق پرجمعیت است، اما قابلیت انتقال ویروس به طور طبیعی در نیمکره شمالی کاهش می یابد.

این سناریو تغییرات بسیار بیشتری را در رفتارهای روزانه افراد مشاهده می کند. این واکنش ها شش تا هشت هفته در شهرک ها و شهرهای دارای انتقال فعال و سه تا چهار هفته در شهرهای همجوار ادامه دارد. شوک تقاضای حاصل، رشد تولید ناخالص داخلی جهانی را برای سال ۲۰۲۰ به نصف، بین ۱ تا ۱.۵ درصد کاهش می دهد و اقتصاد جهانی را به رکود البته نه رکود اقتصادی می کشد.

در این سناریو، روند نزولی جهانی شرکتهای کوچک و متوسط ​​را به طرز حاد تری تحت تأثیر قرار خواهد داد. اقتصادهای کمتر توسعه یافته بیشتر از اقتصادهای پیشرفته رنج می برند. و همه بخشها در این سناریو به یک اندازه تحت تأثیر قرار نمی گیرند. بخش های خدماتی از جمله حمل و نقل هوایی، مسافرت و گردشگری احتمالاً به سختی آسیب ببینند. شرکت های هواپیمایی با مسیرهای بین المللی (بخصوص در مسیر خطوط آسیا و اقیانوس آرام) افت شدید ترافیک را تجربه می کنند. در این سناریو، خطوط هوایی فصل اوج مسافرت یعنی تابستان را از دست می دهند و در نتیجه اعلام ورشکستگی می کنند (فلای بی، شرکت هواپیمایی منطقه ای انگلیس، نمونه اولیه آن است) و احتمالا ادغام در این بخش رخ دهد. موجی از ادغام در بعضی از بخش های صنعت از قبل امکان پذیر بود اما حالا کووید-۱۹ به عنوان یک شتاب دهنده عمل می کند.

در کالاهای مصرفی، کاهش شدید نیاز مشتری به احتمال زیاد به معنای تأخیر تقاضا خواهد بود. این پیامدهایی برای بسیاری از شرکتهای مصرف کننده (و تأمین کنندگان آنها) که در حاشیه انتهایی سرمایه در گردش فعالیت می کنند،   به همراه دارد. اما با کاهش نگرانی در مورد ویروس، تقاضا در ماه های مه و ژوئن باز می گردد. برای بیشتر بخش های دیگر، تغییرات تابعی از افت در تولید ناخالص داخلی ملی و جهانی است. به عنوان مثال، نفت و گاز تحت تأثیر منفی قرار می گیرند زیرا قیمت نفت پایین تر از حد انتظار تا Q3 است.

همه گیری کووید-۱۹ و رکود اقتصادی

این سناریو شبیه به کندی جهانی است، با این تفاوت که فرض کنیم ویروس فصلی (تحت تأثیر بهار در نیمکره شمالی) نیست. رشد موارد در تمام Q2 و Q3 ادامه دارد، در سرتاسر جهان به طور بالقوه سیستم های بهداشت و درمان را تحت الشعاع قرار داده و باعث بهبود اعتماد مشتری به Q3 یا فراتر از آن می شود. این سناریو منجر به رکود اقتصادی می شود، در حالی که رشد جهانی در سال ۲۰۲۰ بین ۱.۵- تا ۰.۵ درصد کاهش می یابد.

چالش های زنجیره تأمین

برای بسیاری از شرکتها در سراسر جهان، مهمترین مورد از ده هفته اول شیوع کووید-۱۹ تأثیر بر زنجیره های تأمین است که از چین شروع می شوند یا عبور می کنند. نتیجه تعطیل شدن کارخانه ها در چین در Q1، اختلالات بسیاری در زنجیره تأمین احساس شده است، اگرچه تأثیرات کامل هنوز مشخص نیست.

 

استان هوبی هنوز در مراحل اولیه بازیابی است. تعداد موارد ابتلا به کووید-۱۹ کاهش یافته است، اما میزان تلفات همچنان بالاست، و بسیاری از محدودیت ها باقی مانده است که مانع از سرگیری فعالیت طبیعی تا اوایل Q2 می شود. با این حال، در بقیه چین، بسیاری از شرکت های بزرگ اعلام کردند که از اول مارس با بیش از ۹۰ درصد ظرفیت کار می کنند. در حالی که برخی از چالش های اصلی مانند برنگشتن کارگران مسافر به محل کار به دلیل عدم اجازه مسافرت، برای راه اندازی دوباره ی کارخانه باقی مانده است.

ظرفیت حمل بار برای ارسال کالا از کارخانه ها به بنادر به حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد از ظرفیت عادی رسیده است. برای ارسال به بنادر، کالا بین هشت تا ده روز با تأخیر مواجه است.

شاخص خشکی بالتیک (که میزان باربری غلات و سایر کالاهای خشک را در سراسر جهان اندازه گیری می کند) در ابتدای شیوع حدود ۱۵ درصد کاهش یافت اما از آن زمان تاکنون نزدیک به ۳۰ درصد افزایش یافته است. شاخص TAC که قیمت های حمل و نقل هوایی را اندازه گیری می کند نیز از ابتدای فوریه حدود ۱۵ درصد افزایش یافته است.

در چند ماه آینده، شروع مجدد مرحله ای کارخانه ها در خارج از هوبی (و پیشرفت کندتر کارخانه های درون هوبی) احتمالاً منجر به ایجاد چالش در تأمین قطعات بحرانی خواهد شد. از آنجا که موجودی ها سریعتر به پایان می رسند، احتمالاً کمبود قطعات به عامل جدیدی برای عدم تولید کارخانه ها با ظرفیت کامل در چین تبدیل می شوند. علاوه بر این، کارخانه های وابسته به خروجی چینی (یعنی بیشتر کارخانه ها در سراسر جهان) هنوز خاموشی اولیه چینی را تجربه نکرده اند و احتمالاً در هفته های آینده موجودی های انبارها طعم این تجربه را بچشند.

شاید بزرگترین عدم اطمینان برای مدیران زنجیره تأمین و روسای تولید، تقاضای مشتری باشد. مشتریانی که ظرفیت لجستیکی را از قبل تهیه کرده اند، نمی توانند از آن استفاده کنند. مشتریان ممکن است برای اولویت بندی در دریافت خروجی کارخانه رقابت کنند و غیرقابل پیش بینی بودن زمان و میزان بازگشت تقاضا به معنی گیج کننده بودن نشانه ها برای چند هفته خواهد بود.

در پاسخ به کووید-۱۹

بر اساس تجربیات ما، هفت اقدام می تواند به انواع تجارت ها کمک کند که آنها را در اینجا به عنوان کمکی برای رهبران آوررده ایم، در همین زمانی که آنها با مدیریت بحران به حفظ شرکت خود فکر می کنند و نکته ی مهم این است که این ها فقط دستورالعمل هستند. آنها الزاما جامع و کافی نیستند تا بتوانند یک تحلیل دقیق از وضعیت خاص برای یک شرکت داشته باشند.

از کارمندان خود محافظت کنید. بحران کووید-۱۹ برای بسیاری از افراد از نظر روحی چالش برانگیز بوده است و زندگی روزمره را به طور بی سابقه ای تغییر می دهد. از طرفی برای شرکت ها، تجارت یک انتخاب نیست. شرکت ها می توانند با تدوین و اجرای طرحی برای حمایت از کارکنان شروع کنند. این طرح باید سازگار با بدبینانه ترین راهنماهایی ممکن باشد تا زمینه هایی برای تغییر سیاست ایجاد کند. برخی از شرکت ها به طور جدی تلاش های خود را در معرض دیگران محک می زنند تا سیاست های صحیح و میزان حمایت از مردم را تعیین کنند. برخی از مدلهای جالب تر که ما دیده ایم شامل ارائه زبان ساده و واضح برای مدیران محلی (در مورد نحوه برخورد با کووید-۱۹ مطابق با WHO ، CDC و سایر دستورالعمل های آژانس های سلامت) است که ضمن فراهم کردن استقلال برای آنها باعث می شود تا احساس قدرت کنند. با هر موقعیتی که به سرعت در حال تحول است مقابله کنید. این استقلال درونی سیستم است که با برقراری ارتباطات دو طرفه، فضای ایمنی را برای کارمندان فراهم می آورد تا در صورت عدم احساس امنیت به هر دلیل و همچنین نظارت بر پیروی از سیاست های به روز شده، مشکلات را بیان کنند.

یک تیم پاسخ متقابل برای کووید-۱۹ ایجاد کنید. شرکتها باید برای هدایت کردن تلاش ها، گزارش مستقیمی از مدیر عامل شرکت دریافت کنند و از اعضای خود در هر عملکرد و رشته‌ای برای کمک  به این تیم منصوب کنند. علاوه بر این، در بیشتر موارد، اعضای تیم باید از نقشهای روزانه خود خارج شوند و بیشتر وقت خود را برای پاسخ به بحران اختصاص دهند. چند راه کار برای اکثر شرکت ها معمول است: الف) سلامت، رفاه و توانایی کارکنان در انجام وظایف خود. ب) تست استرس مالی و تدوین برنامه احتمالی ج) نظارت بر زنجیره تأمین، واکنش سریع و انعطاف پذیری طولانی مدت د) پاسخهای بازاریابی و فروش به شوک ها در تقاضا ه) هماهنگی و ارتباط با تیم مربوطه. این موارد باید براساس سناریوی برنامه ریزی توافق شده شرکت، اهداف مشخصی را برای ۴۸ ساعت آینده به طور مداوم تنظیم کنند و همچنین در ادامه اهداف هفتگی تعریف کنند. تیم پاسخگویی باید یک وظیفه ی عملیاتی ساده را که روی خروجی و تصمیمات متمرکز است، آماده کند و جلساتی را برای تحقق اهداف تعیین کند.

اطمینان حاصل کنید که نقدینگی برای اوضاع بحرانی کافی است. کسب و کارها باید سناریوها متناسب با متن شرکت را تعریف کنند. برای متغیرهای مهم که روی درآمد و هزینه تأثیر می گذارد، مقدار ورودی را از طریق تجزیه و تحلیل و به صورت تخصصی تعریف کنند. شرکتها باید در هر سناریو مالی خود از (جریان نقدی، P&L و ترازنامه) الگوبرداری کنند و محرک هایی را که ممکن است نقدینگی را به میزان قابل توجهی مختل کند، شناسایی کنند. شرکت ها برای هر یک از این محرک ها، باید برای تثبیت سازمان در هر سناریو اقداماتی را تعیین کنند.

زنجیره تأمین را تثبیت کنید. شرکت ها باید مدت زمان ارتباط با زنجیره تأمین خود را در مناطقی که شیوع کووید-۱۹ در آن ها رخ داده است، و همچنین سطح این تامین کننده ها از جمله تأمین کنندگان ردیف یک، دو و سه و سطح موجودی هر یک را، تعیین کنند. با توجه به اینکه اکثر کارخانه های چینی در حال حاضر در حالت شروع مجدد هستند، بیشتر شرکت ها در مرحله اول روی ثبات فوری متمرکز هستند. همچنین آنها باید بخش های بحرانی سهمیه بندی شده، از جمله راه آهن و حمل و نقل هوایی را رزرو کنند. همچنین استفاده از سهام پس از فروش را به عنوان یک پل ارتباطی تا شروع مجدد تولید، دریافت نوبت سریع تر از تأمین کنندگان خود و البته پشتیبانی مجدد از عرضه کننده کالا در نظر بگیرند. شرکتها باید برنامه ریزی کنند که چگونه مدیریت تأمین را برای محصولاتی آغاز کنند که ممکن است با برگشتن عرضه به حالت عادی، باعث ایجاد اتفاقات غیر پیش بینی نشوند. در بعضی موارد، ثبات میان مدت یا بلند مدت ممکن است ضروری باشد، زیرا نیاز به بروزرسانی برای برنامه ریزی تقاضا، باعث بهینه سازی بیشتر جستجو در شبکه و سرعت بخشیدن به صلاحیت تأمین کنندگان جدید می شود. ممکن است برخی از این موارد، در غیاب بحران فعلی نیز توصیه شود تا از مقاومت در زنجیره تأمین آنها اطمینان حاصل شود. یک چالش مداوم که کووید-۱۹ وضعیت آن را به وضوح برجسته کرده است.

در کنار مشتریان خود باشید. شرکتهایی که به سمت روبرو شدن با چالش حرکت می کنند اغلب موفق می شوند زیرا در بخش اصلی یعنی مشتری مداری سرمایه گذاری می کنند و رفتارهای خود را پیش بینی می کنند. به عنوان مثال، در چین، تقاضای مصرف کننده رو به کاهش است، اما از بین نمی رود زیرا مردم به طور چشمگیری به سمت خرید آنلاین انواع کالاها، از جمله مواد غذایی حرکت کرده اند. شرکت ها برای کاهش بخشی از فشار بر روی خود در توزیع کالا باید بر فروش آنلاین سرمایه گذاری کنند. این شامل تضمین کیفیت کالاهای فروخته شده بصورت آنلاین نیز هست. تغییر ذائقه ی مشتری به احتمال زیاد به هنجارهای قبل از شیوع باز نمی گردد.

برنامه ریزی ها را تمرین کنید. بسیاری از تیم های بزرگ برای درک برنامه ریزی اتفاقات غیر منتظره تا زمان شکل گیری تیم، زمانی صرف نمی گذارند. اینجاست که شبیه سازی ها ارزشمند هستند. شرکت ها می توانند از شبیه سازی های tabletop برای تعریف و تأیید پروتکل های فعال سازی خود برای مراحل مختلف پاسخ استفاده کنند (برنامه ریزی احتمالی، پاسخ به طور کامل و غیره). شبیه سازی ها باید تصمیم گیران را قانع کنند  و اطمینان حاصل کنند که نقش ها برای هر یک از اعضای تیم مشخص است. مجهولاتی را که ممکن است باعث واکنش را کند شوند، مشخص کنید و اطمینان حاصل کنید که در صورت اقدامات لازم برای اجرای برنامه کاملاً درک شده اند و سرمایه گذاری مورد نیاز به راحتی در دسترس است.

هدف را نشان دهید. قدرت مشاغل فقط به اندازه اجتماعی که بخشی از آنند، است. شرکتها باید دریابند که چگونه می توانند از تلاشهای پاسخگو از جمله تلاش هایی برای تامین سرمایه، تجهیزات یا تخصص، پشتیبانی کنند،. به عنوان مثال، چند شرکت برای ایجاد ماسک و لباس پزشکی، تولید را تغییر داده اند.

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.